Editor’s Note: Following is a translation of an open letter from a group of Iranian Baha’is in response to the open letter from a group of Iranian human rights activists and intellectuals, known as “We are Ashamed” letter (see http://www.iranpresswatch.org/2009/02/we-are-ashamed/)

Dear Ones,

Your defense of the rights of the mistreated and persecuted Baha’is is a reason to be “Proud” not “Ashamed”.  We, a group of Baha’is inside Iran, are filled with joy to see you take part in one of the most significant renaissances in thinking among Iranians.

With greetings!
 
I deeply believe in the Universal Declaration of Human Rights and I strongly agree that individual and collective liberties should be given to every member of society, particularly men and women of our nation, and that everyone should be free to select his religion, and life and living style, and that all people must enjoy freedom of expression and thought.  I firmly believe that people can and should be allowed to decide for themselves the course of their individual life.  No one is permitted to choose for you and I, or dictate a particular life styles upon us.  God has created us free.
 
I take an oath on "freedom", which has its letters written separately and freely from one another [translator's note: freedom, or azadi in Persian, has each letter separate from others].  If more days are granted to me, I will redeem my debt to the beleaguered girls and women in my nation.
 
Wishing success for all you dear and unmet friends, Googoosh.

....با درود به شما
من به اصل بیانیه حقوق بشر اعتقاد راسخ دارم و با اصل احترام به آزادیهای فردی و اجتماعی تک تک افراد بشر بخصوص زنان و مردان هموطنم، آزادی انتخاب مذهب، انتخاب نوع زندگی، پوشش، آزادی بیان و اندیشه به شدت موافقم. بر این اساس بر این باورم که انسانها می توانند و باید نحوه ی زندگیشان را خود انتخاب کنند. هیچکس حق ندارد برای شما و من تصمیم بگیرد و نحوه ی زندگی کردن را برایمان دیکته کند. خداوند انسانها را آزاد آفریده . قسم به آزادی که حروف آن هم جدا جدا و آزاد از هم نوشته می شود، اگر عمری باقی باشد، روزی دینم را به خصوص برای دختران و بانوان ستم دیده ی کشورم ادا خواهم کرد. با آرزوی توفیق برای شما عزیزان نادیده. غریب آشنا .

فائقه آتشین (گوگوش )

در گرماگرم صف‌آرایی‌های جناح‌های‌مختلف حكومتی برای تصرف قوه مجریه جمهوری اسلامی ایران، در سایه زمزمه‌های رسمی و نارسمی برای ارتباط و تماس و گفتگو با آمریكا كه این روزها شدت گرفته است، و در برابر بحران شدید اقتصادی كه اكثریت مردم را تحت فشار قرار داده و آینده سختی را در برابر آنان نهاده است، رژیم جمهوری اسلامی به یكی از ترفندهای همیشگی خود دست زده و موجی از بهایی‌ستیزی به راه انداخته است. این موج از چندی‌ پیش با دستگیری ده‌ها نفر از بهاییان آغار شده و تا به امروز به اتهام جاسوسی برای هفت تن از آنان منجر شده است. در آخرین مرحله از این موج بهایی‌ستیزی، آقای قربانعلی دری نجف‌آبادی دادستان كل كشور طی نامه‌ای خطاب به خلف خود در وزارت اطلاعات خواستار آن شده است كه با «تشكیلات بهائیت» برخورد شود. چند خبرگزاری وابسته به حكومت از این نامه تحت عنوان مجوزی از سوی دادستان كل كشور برای «برخورد قاطع با عناصر تشكیلات» بهائیان «تا انهدام كامل آن» یاد كردند و عوامل حكومتی در نماز‌ جمعه برای «انحلال فرقه ضاله و تشكیلات بهائیت» به جمع آوری‌ امضا پرداختند. این اقدامات كه از شدیدترین نوع خود در طول حیات ۳۰ ساله جمهوری اسلامی بشمار می‌رود می‌تواند بهایی‌ستیزی موجود را به سركوب وسیع تبدیل كند و فاجعه بیافریند.

آری آری زندگی زیباست
زندگی آتشگهی دیرنده پابرجاست
گر بیافروزیش رقص شعله اش در هر کران پیداست
ور نه خاموش است و خاموشی گناه ماست.

دراین خزان شگفت ،

 در این روزگار که ستم تازیانه بر کف و خنجر به دندان دارد،

در این زمانه که ناسزایان و نانجیبانش،جز دشنام و دشمنی به نیش نمی کشند.

روزگار خون و خنجر. تازیانه و شمشیر. تیغ  و بند. ترس و دروغ. نفرت و کین

بر ما چه می رود! این پریشانی و بی دانشی و کینه و دروغ، از کدام آبشخور ناپاک و پلیدی، هلاهل نوشیده است که چنین بر جان ما زهرآب می ریزد؟

اخيرا در ارتباط با بهاييان ايران بيانيه اي باعنوان "ما شرمگينيم" انتشار يافته که تقريبا 270 نفر از نويسندگان، ‏پژوهشگران، روزنامه نگاران، سينماگران و روشنفکران ايراني مقيم خارج از کشور آن را امضا کرده اند. ‏

اگرکسي اندک آشنايي با تاريخ معاصر ايران ( از آغاز قاجاريه تا کنون ) داشته باشد مي¬داند که اين اقدام و اين ‏بيانه ازجهات مختلف و بويژه از منظر آزادي و برابري و در يک کلمه "حقوق بشر" و سير آزادي خواهي در ‏ايران بسيار مهم و به عبارتي نقطه عطفي اثرگذار شمرده مي¬شود. واقعيت تلخ اين است که از آغاز ظهور پديدة ‏ديني – اجتماعي بابيت و بهاييت در نيمه دوم سدة سيزدهم هجري در ايران، بهاييان همواره در جامعه مسلمان اين ‏کشور مورد نفي و طرد و آزار قرار گرفته و رخدادهاي تلخ و خونيني در جدال اين گروه نوآئين با مسلمانان و ‏حکومتهاي وقت در نواحي مختلف ايران پديد آمده است که هنوزهم در اشکال مختلف در جريان است.‏

دفاع شما از حقوق مظلومان و ستمدیدگان مایه افتخار است نه باعث شرمساری

ما جمعی از بهائیان ایران خوشحالیم که میبینیم با این اقدام روشن بینانه شما یکی از مهمترین مراحل رنسانس فکری جامعه ایرانی درحال طی شدن است ، یعنی آن مرحله ای که توجه به حق و حقیقت امری مطلق و بدون در نظر گرفتن منبع و مصدر آن باشد، ونیز مرحله ای که ظلم در هر جا و بر هر کس نفی شود ودفاع از مظلوم بدون توجه به عقیده وجنسیت و نژاد ویا قومیتش مورد توجه قرار گیرد .

Queridos hermanos y compatriotas: No puedo dejar de emocionarme con tan maravillosas palabras y sentimientos expresados en su carta. Anhelamos y oraramos para que nuestros amigos Bahais en Iran no pierdan esa fuerza y firmeza en su creencias. La justicia de Dios se hara presente. GRACIAS desde el fondo de mi corazon por esta maravillosa carta.

With profound pride I express my deepest appreciation for your stand. Your voice raised on behalf of Iranian Baha'is is in fact a voice raised against any and all oppression of any people in the world. As a Baha'i and a Professor Emeritus, I am honored to be a member of this illustrious children of Iran. I thank you and wish every one of you, your dear families, and our common beloved Iran the very best.

Khalil A. Khavari

Thank you all very much for this courageous humanitarian act. May God Bless
all of you and help you in your endeavours.
With much respect.             xxxxxxxxxxx